Componisten

geboren in 1959

 

Sebastian Currier (*Providence, Rhode Island, Verenigde Staten, 16 maart 1959) groeide op in een familie van getalenteeerde musici, waaronder zijn broer, Nathan Currier,  ook een bekende componist. Sebastian Currier studeerde aan de Juilliard School en Manhattan School of Music.

Sebastian Currier componeerde

     1 orkestwerk

- Microsymph, een symfonie van 30 minuten, gecomprimeerd in 10, 1997

     1 werk  voor orkest en koor

     4 concerten

- "Time Machines"  voor viool en orkest, 2007, zevendelig concert, geschreven voor en opgedragen aan Anne-Sophie Mutter

- pianoconcert, 2007

     orkestwerken

pianoconcert,

     19 kamermuziekwerken

- Clockwork, 1989,  voor viool en piano, geschreven voor violist Lewis Kaplan

- Aftersong, 1994, voor viool en piano,  opgedragen aan Anne-Sophie Mutter

- Crossfade, 2005, voor twee harpen

- Remix, 2005, voor kamerensemble en electronics.

     1 multimediawerk

     1 werk voor zangstem en instrumenten

     1 werk voor zangstem en piano

     5 werken voor piano

     1 werk voor viool

     1 werk voor gitaar

www.sebastiancurrier.com

 

Jacob de Haan (*Heerenveen, 28 maart 1959) publiceert ook werken onder de pseudoniemen Dizzy Stratford en Tony Jabovsky. Jacob de Haan kreeg als zoon van een muziekinstrumentenmaker en enthousiast amateurtrombonist al vroeg pianoles bij Martin Kuipers en cornetles bij Jan Holtrop aan de muziekschool in Heerenveen. Toen hij 14 jaar oud was begon hij te componeren. Op zijn 16e werd hij organist in de Nederlands-hervormde kerk te Heerenveen.

Hij studeerde schoolmuziek bij Hiepko H. Boer, HaFa-directie bij Henk van Loo en orgel bij Piet Post en Jan Jongepier aan het stedelijk conservatorium te Leeuwarden. Jacob de Haan gaf les aan verschillende muziekscholen in Nederland. Hij woont in Rotterdam en werkt op het moment voornamelijk als componist en arrangeur.

Jacob de Haan componeerde

     orkestwerken

- 1ste symfonie “The Book of Urizen", 2011

     82 werken voor harmonie- fanfare- en brassbands, soms in samenwerking met koren

- Concerto d'Amore, 2004

- Bliss, driedelig werk, geïnspireerd door een "heerlijkheid" (landgoed) in Dussen, Noord-Brabant

     solowerken voor blaasinstrumenten

- Introduction and Modern Beat, solo voor Flügelhorn, 1991 (Dizzy Stratford).

www.jacobdehaan.com

 

Craig Armstrong, OBE (*Glasgow, Schotland, 29 april 1959) studeerde compositie, viool en piano aan de Royal Academy of Music van 1977 tot 1981. Nieuwjaar 2010 werd Craig Armstrong geridderd tot Officer of the Order of the British Empire (OBE).  

Craige Armstrong componeerde

     1 opera

     2 theatermuziekwerken

     14 (series) orkestwerken (ook met zangstem(men))

- Stac Lee, 2016, arrangement van een vergeten melodie van het eiland St Kilda

     1 kamermuziekwerk

     12 werken voor zangstem(men), slagwerk en piano

     12 andere werken

     30 filmscores

- Moulin Rouge!, 2001, Golden Globe Award voor Best Original Score

- Bridget Jones’s Baby, 2016

http://craigarmstrong.com

 

Elaine Fine (*Cleveland/Ohio, Verenigde Staten, 30 april 1959) speelde aanvankelijk viool, voordat ze aan de Juilliard School of Music bij Julius Baker fluit ging studeren. Na haar studien werd Elaine Fine docent aan de stadsmuziekschool Schladming in Oostenrijk. Ondertussen studeerde ze blokfluit in Wenen, traverso in Boston en compositie aan de Eastern Illinois University. Ze werkte als docent en violiste aan de Eastern Illinois University.

Elaine Fine componeerde

     3 opera’s

- Sneeuwkoningin, opera in drie bedrijven, april 2002, naar Hans Christiaan Andersen

     7 theatermuziekwerken

     4 orkestwerken

- high speed rail, voor strijkorkest

     55 kamermuziekwerken

     1 elektronisch muziekwerk

     3 (series) liederen voor zangstem en piano

     2 werken voor koor en piano

www.dwightwinenger.net/fine.htm

 

Jetse Bremer (*Heerenveen, 9 mei 1959) begon, gestimuleerd door Simon Pluister, in 1977 een opleiding aan het Stedelijk Conservatorium te Zwolle. Na een korte periode schoolmuziek schakelde hij over op zang met bijvak viool (respectievelijk in 1983 en 1984 afgesloten).

Vanaf zijn zestiende jaar werkte Bremer al met koren. Hij was als tenor verbonden aan het Nederlands Kamerkoor te Amsterdam. Naast componeren en arrangeren van vocale muziek is hij tevens dirigent van diverse koren.

Jetse Bremer componeerde

     10 musicals

- Goede buren

     1 kindermusical

- Niet vergeten

     1 oratorium

- Een zee van leugens

     toneelmuziekwerken

- Steen, voor acteurs, koor en harmonieorkest

- Zand ervover, a cappella muziektheatervoorstelling

     5 Werken voor brassband

     3 (series) kamermuziekwerken

     "klassieke" koorwerken

- William Shakespeare Love Songs, 4 liederen voor vijf vrouwenstemmen a cappella, een aanrader

+ When Daisies
+ Shall I compare thee to a summer’s day
+ Sigh No More, Ladies

     popkoorwerken

     jazzkoorwerken

     16 liederen met instrumentale begeleleidng

     31 pianowerken

- 9 popnummers

- 22  jazznummers 

www.jetsebremer.nl

 

Murat Üstün (*Izmir, Turkije, 10 mei 1959) ging op 10-jarige leeftijd naar het Staatsconservatorium in Izmir. Daar studeerde hij 9 jaar hoorn en piano. In 1979 kon hij aan de Hochschule für Musik in Keulen bij Erich Penzel verder studeren.

Murat Üstün werkte daarna als dirigent, arrangeur en componist. Sinds 1990 geeft hij daarnaast les op hoorn en piano aan de muziekschool in Dornbirn in Oostenrijk en sinds oktober 2010 is Murat Üstün dirigent van het stadsorkest Feldkirch. Murat Üstün woont in Klaus, Vorarlberg, Oostenrijk.

 Murat Üstün componeerde

     2 theatermuziekwerken

     3 orkestwerken

     1 werk voor koor, stem en orkest

     18 (series) kamermuziekwerken

- "Türkische Lieder" voor 1-2 C-instrumenten (en piano), twee boeken, 2013.

     2 werk voor stemmen en instrumenten

     3 koorwerken a cappella

     2 werken voor een instrument solo

 

Theo Verbey (*Delft, 5 juli 1959) ging in 1977 trompet studeren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Peter Masseurs en stapte na een jaar over naar compositie bij Peter Schat en muziektheorie bij Hein Kien en Diderik Wagenaar. Na zijn afstuderen in 1984 volgde Theo Verbey nog een aantal compositie en directiecursussen.

Theo Verbey is sinds 1984 docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Vanaf 1995 doceert hij instrumentatie aan het Conservatorium van Amsterdam. Theo Verbey woont sinds 1990 in Amsterdam en is getrouwd met violist Eileen Stevens.

Theo Verbey componeerde

     22 orkestwerken

 - Lumen ad Finem Cuniculi, 2015, ter herdenking aan de sluiting van de Nederlandse mijnen in 1965

     18 kamermuziekwerken

- 4 preludes to infinity voor hobo, viool, altviool en cello, 2012, geschreven voor The Stolz Quartet 

     3 vocale werken

     8 instrumentaties van werken van andere componisten

www.theoverbey.com

 

James MacMillan, CBE (*Kilwinning, North Ayrshire, Schotland, 16 juli 1959) studeerde al jong piano en trompet en besloot als negenjarige om componist te worden. Als katholieke jongen op een Protetantse school zette hij het Sanctus op muziek, zodat hij als bijnaam bij zijn medescholieren "Big Sanctus" of "Jim the Tim" (=katholiek) kreeg. Hij studeerde daarna muziek aan de Universiteit van Edinburgh bij Rita McAlister en compositie aan de Durham University bij John Casken. James MacMillan doceerde muziek aan de Universiteit van Manchester van 1986 tot 1988. Na zijn studies ging hij terug naar Schotland. Hij werd de thuiscomponist van het Scottish Chamber Orchestra, en nam deel aan leerprojecten in klassieke muziek.

In 2000 werd James MacMillan tot 2009 benoemd tot dirigent en thuiscomponist van de BBC Philharmonic. Hij werd (mede-)beschermheer van het London Oratory School Schola Cantorum. Met ingang van het seizoen 2010-2011 trad hij aan als vaste gastdirigent van de Radio Kamer Filharmonie.

James Mac Millan is Lekendominicaan. Hij is een stevig verdediger van het Rooms-Katholicisme.

James MacMillan is getrouwd met Lynne en heeft twee dochters en een zoon.

In 2004 werd hij ridder in de Order of the British Empire (CBE) in 2004, en in 2015 Knight Bachelor  Sinds 2014 organiseert James MacMillan aan het begin van elk najaar een muziekfestival in Schotland: Cumnock Tryst.

James MacMillan componeerde

     3 opera’s

     3 toneelmuziekwerken

     5 symphonieën

- Sinfonietta, 1991, voor kamerorkest, in opdracht van  het London Sinfonietta

- Symfonie nr. 2, 1999, voor kamerorkest, geschreven voor het Schots kamerorkest

- Symfonie nr. 3 – Silence, 2002, gebaseerd op het boek Stilte,  van Shusako Endo over de vervolging van de christenen in het 17de-eeuwse Japan.

     21 concerten

- pianoconcert nr. 1 "The Berserkers", 1990; Beserkers: Keltische krijgers die zichzelf tot razernij brachten door alcohol en paddenstoelenvergif; het gepassioneerde, maar uiteindelijk nutteloze krachtsvertoon komt in dit concert terug.

- The World Ransoming voor althobo en orkest,1996.

- vioolconcert, 2009, voor Vadim Repin, extreem rusteloos.

- hoboconcert, 2010, voor hobo en kamerorkest

- Seraph, concertino voor trompet en strijkers, 2010

- Percussion Concerto nr. 2, 2014, voor slagwerk en orkest

- tromboneconcert,  2016

     20 andere orkestwerken.

- Tryst, 1989, voor kamerorkest, in opdracht van het Schots kamerorkest

- The Confession of Isobel Gowdie, 1990, requiem voor een vrouw, in de 16de eeuw in Schotland onschuldig ter dood gebracht wegens hekserij

- Veni, Veni, Emmanuel, concerto voor percussie en orkest, 1992 met materiaal dat is afgeleid van het 15de eeuwse Franse lied: O kom, o kom Immanuël (Liedboek Lied 125). Het is het meest uitgevoerde concerto van de jaren 90. 25 maart 2003 was in Birmingham de 300ste uitvoering. Geschreven voor de dove percussioniste Evelyn Glennie

- Tuireadh (Keltisch: klacht), 1991 voor klarinet en strijkorkest, 1995 versie voor symfonieorkest, instrumentaal requiem ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de ramp met het olieproductieplatform Alpha Piper North in 1988

- Kiss on Wood, 1993, voor cello en strijkorkest, gearrangeerd voor cello en kamerorkest in 2008 voor celliste  Natalie Clein, gebasseerd op de hymne “Ecce lignum crucis in quo salus mundi pependit: Venite adoremus”

- Í (A Meditation on Iona), 1996, voor strijkorkest en percussie

- From Ayrshire, 2005, voor viool en kamerorkest, geschreven voor violist Nicola Benedetti; Ayrshire was MacMillans’ geboortestreek in Schotland; gloedvol

- One, voor kamerorkest, 2012

     4 werken voor harmonieorkest en brassband

     15 grote religieuze werken

- Seven Last Words from the Cross, 1993, cantata voor dubbelkoor en strijkorkest

- Magnificat, 1999, voor solisten, koor en orkest

- Nunc Dimittis, 2001, voor solisten, koor en orkest

- Johannespassie, 2007, voor bariton solo, koor en orkest, opgedragen aan Sir Colin Davis ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag

- Since it was the day of Preparation... , 2011, voor bas solo, gemengd koor en instrumentaal ensemble. Boeiend werk

     113 (series) koorwerken, waarvan sommige met instrumenten of orkest, ook vaak religieuze werken

- A Child's Prayer, 1996, voor twee alten en koor a cappella, hartverscheurend werk, geschreven naar aanleiding van de schietpartij in het Schotse Dunblane, waarbij 16 schoolkinderen om het leven kwamen.

- The Gallant Weaver, 1997, voor koor a capella, Schotse tekst van Robert Burns

- A New Song, 1997, anthem voor gemengd koor en orgel, tekst psalm 96

- O bone Jesu, 2001, geschreven voor "The Sixteen" en hun dirigent Harry Christophers

- Tenebrae Responsories, 2006,  geschreven voor cappella Nova

- O, 2008, adventantifoon voor 21 december, voor drie vrouwen/kinderkoren, trompet en strijkorkest; prachtige hymne;

- Bring us, O Lord God, 2009, voor gemengd koor a capella

- Miserere, psalm 51, 2009, geschreven voor "The Sixteen" en hun dirigent Harry Christophers

- The Strathclyde  Motets, 14 motetten geschreven voor het Strathclyde University Chamber Choir, 2005-2010

- Tu es Petrus, 2010, voor gemengd koor, orgel, koperblazers en slagwerk, ter gelegenheid van bezoek van Paus Benedictus XVI aan Londen in 2010, indrukwekkend.

- Hodie Puer Nascitur, 2011, motet voor koor en ensemble, gebaseerd op een anonieme 14de eeuwse Frans-Cypriotische antifoon. Betoverende orkestratie

     6 werken voor zangstem en instrumenten

     31 kamermuziekwerken

- “...as others see us...,  1990, cyclus voor ensemble van 9 spelers, een schilderijententoonstelling met portretten van onder andere Henry VIII, Lord Byron en T.S. Eliot

 

Jonathan Dove (Engeland, *18 juli 1959) zijn ouders waren beiden architect. Hij leerde al jong piano, orgel en altviool spelen. Jonathan Dove studeerde compositie bij Robin Holloway in Cambridge, arrangeerde een aantal opera's voor de English Touring Opera en de City of Birmingham Touring Opera. Hij was artistiek leider van het Spitalfields Festival van 2001 tot 2006.

Jonathan Dove componeerde

     20 opera’s

- The Adventures of Pinocchio,  opera in twee bedrijven, 2007, libretto Alasdair Middleton gebaseerd op de roman van Carlo Collodi

- The Day After, 2015, libretto April de Angelis voor zangers, dansers en blazersensemble, gebaseerd op de mythe van Phaëton. De jonge Phaëton (tenor) gaat op zoek naar zijn vader Phoebus (bariton) en verliest zich onderweg in de rol van de onbesuisde jongeling die zich een god waant.

     orkestwerken

     concerten

- The Magic Flute Dances, fluitconcert, 1999, mijmert met de toverfluit uit Mozarts “Zauberflöte” na over de gebeurtenissen aldaar.

     kamermuziekwerken

     (series) liederen

- All you who sleep Tonight,  liedcyclus, 1996

- Ariel, liedcyclus, 1998

- Out of winter, liedcyclus, 2003, tekst Sir Robert Tear, diepgravende, literaire liederen;

- Cut my shadow, liedcyclus, 2011

- The End, voor tenor, hobo, en ensemble, 2012

     anthems

     missen

www.jonathandove.com

 

Caroline Ansink  (*Amsterdam, 8 augustus 1959) studeerde fluit bij Abbie de Quant aan het Utrechts Conservatorium en compositie bij Joep Straesser van 1983 tot 1988. Hierna bezocht zij enige malen de Koreaanse componist Isang Yun voor advies.

Caroline Ansink is werkt als fluitist bij het Clara Schumann Orchester in Keulen en doceert fluit aan het Utrechts Conservatorium. De laatste jaren werkt zij daarnaast als freelance componist voor alle denkbare bezettingen.

Caroline Ansink componeerde

     3 opera’s

- Stuyvesant Zero, opera in 2 scenes en een debat, 2012, tekst Jonathan Levi, over nationaliteit, religie en vrijheid

     5 orkestwerken

- Utrecht az én városkám ("Utrecht is mijn stad"), 2013, gecomponeerd ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van het Orkest van Utrecht.

     30 kamermuziekwerken

- Shades of Silence, strijkkwartet, 1984

- Skopós,  pianotrio, 1989, opgedragen aan het Nigun-Trio

- Brezze ("Bries") voor strijkkwartet, 1992

     1 werk voor ensemble met electronica

     4 werken koor of vocaalensemble  en instrumenten

     7 werken voor zang- of spreekstem en piano of instrumenten

     2 orgelwerken

- Pyrrhus, 1988, opgedragen aan Gonny van der Maten.

     2 pianowerken

     1 koorwerk

     2 werken voor een in strument solo

     1 werk voor zangstem solo

www.ansink-composer.com

 

Luc Brewaeys (*Mortsel, Vlaanderen, België, 25 augustus 1959) studeerde compositie te Brussel bij André Laporte, in Siena bij Franco Donatoni en in Darmstadt bij Brian Ferneyhough. In de jaren tachtig werkte hij regelmatig samen met Iannis Xenakis in Parijs. Luc Brewaeys gebruikt een uitermate gevarieerd instrumentarium en een aantal van zijn werken kregen een 'knipoog'-titel: het zijn befaamde whiskymerken.

Luc Brewaeys componeerde

     22 orkestwerken

     18 ensemblewerken

     21 kamermuziekwerken

     10 vocale werken

     17 werken voor een solo-instrument

     10 elektronische werken

www.lucbrewaeys.com

 

Willem Jeths (*Amersfoort, 31 augustus 1959) begon zijn muzikale carrière in zijn jeugd met pianoles en lessen muziektheorie op de Amersfoortse Muziekschool bij Paul Seelig. Na 1982 studeerde hij compositie aan het Utrechts Conservatorium bij Hans Kox en Tristan Keuris.

Willem Jeths is docent compositie aan het Fontys Conservatorium in Tilburg sinds 2003. In 2000 was er een driedaags Willem Jeths Festival in Rotterdam. In 2014 werd Willem Jeths "Componist des Vaderlands".

Willem Jeths componeerde

     1 opera

- Hôtel de Pékin – dreams for a Dragon Queen, libretto Friso Haverkamp, 2008, er is ook een orkestsuite uit samengesteld

     15 orkestwerken, ook met zangstem(men)

- Scale per orchestra sinfonica, 2010

- Symfonie nr.1, 2012, voor symfonieorkest en mezzosopraan, gedichten uit West-östlicher Divan van Johann Wolfgang von Goethe. Prachtige, elkaar aanvullende en versmeltende orkestkleuren.

- Quale coniugium! (wat een paar!) tekst Pé Hawinkels op basis van schilderijen van Jeroen Bosch, vertaald in het Latijn door Dr. Harm-Jan van Dam, voor zangstem en orkest, 2014.

     12 concerten

- Glenz, 1993, voor viool en strijkorkest

- Meme, voor 2 altviolen en orkest, 2008

- Blokfluitconcert, voor blokfluit en groot orkest, 2014

     30 kamermuziekwerken

- Novelette, 1986, voor viool en piano, opgedragen aan Isabelle van Keulen en Reinild Mees

- Chiasmos, 2000, pianotrio

- Intus Trepidare, 3de strijkkwartet, 2003

- Monument to a universal marriage voor klarinet, strijkkwartet en twee zangstemmen, 2011 om te herdenken dat in Nederland in 2001 het huwelijk is opengesteld voor mensen van dezelfde sexe. Willem Jeths heeft er in 2016 ook een orkestversie van gemaakt

- Doppelgaenger, 2013

- Maktub, 2013, voor blaaskwintet, opgedragen aan het Calefax Reed Quintet

     7 vocale werken

www.willemjeths.com

 

Peter Vermeersch (*Waregem, België, 25 september 1959) studeerde architectuur, stedenbouw en moderne kunst. Daarna hield hij zich maar als klarinettist met muziek en compositie bezig. Met Thierry De Mey richtte hij in 1983 het instrumentale ensemble Maximalist! op, dat het uithield tot 1989. Daarna richtte Peter Vermeersch de progressieve rockband X-Legged Sally op. De band werd opgeheven in 1997 en daarna werkte Peter Vermeersch met de A Group en de bigband/fanfare Flat Earth Society.

Peter Vermeersch componeerde

     19 werken voor theater– en/of dansvoorstellingen 

     4 (series) werken voor orkest of groot ensemble

     8 kamermuziekwerken

     8 filmscores

- Minoes, 2001, regie Vincent Bal, scenario Burny Bos, naar het kinderboek van Annie M.G. Schmidt, 1970.

 

Ronald (Ron) Ford (*Kansas City, Verenigde Staten, 29 september 1959) studeerde compositie, piano en computerkunde aan de Duke University in North Carolina. Daarna studeerde hij in Nederland compositie en piano aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Ton de Leeuw, Robert Heppener en Louis Andriessen.

Ron Ford woont en werkt vanaf 1983 woont in Amsterdam.

Ron Ford componeerde

     1 opera

     1 muziektheaterwerk

     10 orkestwerken

     3 werken voor blazers

- Chain, voor blaasorkest, 1995, gereviseerd 1997

- Al-Fatiha voor groot blaasensemble, 2000

     16 kamermuziekwerken

- Comma voor klarinet en piano, 1996

- Sequentia voor blokfluitkwartet,1996

     4 werken voor (zang)stem(men) en orkest

     7 werken voor (zang)stem(men) en instrumenten

- Salomé Fast voor ensemble en verteller; Aramese Evangelieteksten, 1996, Matthijs Vermeulenprijs 1998

- The disk  voor verteller en strijkkwartet, 1997; tekst Jorge Luis Borges

- Westron Wind voor geprepareerde piano, altviool, en sopraan, 1990

     2 koorwerken (met solisten)

     1 werk voor zangstem en piano

     4 percussiewerken

- Trarre, 1986, voor 5 drummers

     1 (serie) pianowerken

     2 werken voor carillon

     6 (series) werken voor een ander solo-instrument

- Liedje voor Annette voor speeldoos, 2003

 

Steve Martland  (*Liverpool, Engeland, 10 oktober 1959) studeerde compositie aan de Universteit van Liverpool en in Nederland bij Louis Andriessen.

Steve Martland componeerde

     4 orkestwerken

- Babi Yar, 1983, voor groot orkest in drie groepen

     3 balletten

- Dance Works,1993

- Crossing the Border

- Tiger Dancing, 2005

     2 werken voor blazers of brassband

     25 kamermuziek

- Starry Night, voor percussie en strijkkwartet

     2 werken voor zangstem en instrumenten

     1 werk voor vocaal ensemble en instrumenten

     6 koorwerken

- Street Songs

- Tyger, Tyger

- Skywalk, 2012

     5 pianowerken

     Film- en TVscores

 

Erkki-Sven Tüür (*Kärdla, Estland, 16 oktober 1959) studeerde vanaf 1976 dwarsfluit en slagwerk aan de Muziekschool van Tallinn. Daarna studeerde hij vanaf 1980 compositie bij Jaan Rääts aan de Muziekacademie van Tallinn. In Darmstadt leerde hij zichzelf elektronische muziek. Daarnaast zong hij in zijn eigen band In Spe.

Van 1989 tot 1992 gaf les aan de Muziekacademie.

In de 21e eeuw ontwikkelde hij een eigen systeem van componeren, "Vectorial processing" – componeren volgens een wiskundig model, zonder dat de emotie verloren gaat. Erkki-Sven Tüür wisselt steeds van tonaal naar atonaal.

Erkki-Sven Tüür componeerde

     1 opera

     8 symfonieën

- Symfonie nr. 7, "Pietas",  voor gemengd koor en orkest, 2009, opgedragen aan de Dalai Lama, op teksten van Siddharta en Jimi Hendrix, in het teken van de kracht van de liefde en het streven naar een betere wereld.

     6 concerten

- Vioolconcert, 1999, opgedragen aan zijn vader  Philipp Tüür, uitgevoerd door Isabella van Keulen

- Concerto voor piano en orkest, 2006

     11 andere orkestwerken

- "L'ombre della croce", voor strijkorkest, naar Carlo Gesualdo, 2015

     23 werken voor ensemble

     5 pianowerken

     2 orgelwerken

     3 andere werken voor een solo-instrument

     10 werken voor (zangstemmen), (koor), en orkest

- Psalmody, naar Carlo Gesualdo, 2015

     elektronische muziekwerken

http://www.erkkisven.com

 

Peter Anthony Togni (*Pembroke, Ontario, Canada, 12 september 1959) woont in Halifax, Nova Scotia. Hij geeft orgelconcerten en concerten met zijn trio Sanctuary.

Peter Anthony Togni componeerde

     muziek voor koor;

     werken voor strijkorkest;

     kamermuziekwerken;

     concerten, onder meer:

- Illuminations voor basclarinet en strijkorkest;

- lamentationes van Jeremia voor koor en basclarinet, opname ECM

     filmmuziek

     pianowerken

 

Jan van de Putte (*12 september 1959) begon op veertienjarige leeftijd te componeren, nadat hij eerder vioolles had gehad. Daarnaast leerde hij basgitaar, altviool en piano spelen. Vervolgens studeerde hij enige tijd muziekwetenschap en sonologie in Utrecht, computermuziek bij Floris van Manen en compositie bij Joep Straesser en Ton Bruynèl. Hij rondde zijn studie af bij Klaas de Vries in Rotterdam. Sinds 1996 woont hij in Parijs.

Jan van de Putte componeerde

     opera’s

     werken voor orkest

- Kagami-jishi, een soort pianoconcert, 2012, won de Matthijs Vermeulenprijs 2013; een intrigerende en geheimzinnige klankwereld

     werken voor zangstem en orkest of groot ensemble

- In hora mortis (1990) op tekst van Thomas Bernhard

- Es schweigt (1993)

- Uma só Divina Linha, voor sopraan en  groot ensemble, 2006, tekst Fernando Pessoa

- Coroai-me de rosas, voor sopraan en groot ensemble, tekst Fernando Pessoa, 2012

- Bamboleamos no mundo, voor sopraan, alt en groot ensemble, 2013

- Wet snow, 2004

     kamermuziekwerken

     werken voor solo-instrumenten

- Om mij mijzelf met mijn aan mezelf en mezelf en mijn eigen, miniopera voor pauken solo, 1994

 

Hans Koolmees (*Abcoude, 27 oktober 1959) studeerde aan het Rotterdams Conservatorium orgel bij Jet Dubbeldam, ensembleleiding en arrangeren bij Bernard van Beurden, compositie bij Klaas de Vries en elektronische muziek bij Gilius van Bergeijk. Hans Koolmees maakt als componist deel uit van de Rotterdamse School.

Hans Koolmees werkt(e) als componist, als organist en als artistiek leider van het Doelen Ensemble.

Hans Koolmees componeerde

     1 opera

- 'De Waterman', 2010

     1 muziektheaterwerk

     1 oratorium

 - De Toren van Babel.

     7 orkestwerken

- 'Cantate', 1993

- 'As time goes by', 2004

     1 werk voor harmonieorkest

      15 kamermuziekwerken

- Trapped, 2010, voor blokfluitkwartet,  percussie en marimba

     9 werken voor koor en orkest of instrumenten

- Oberioe, voor gemengd koor en 8 celli, 2012

     3 werken voor zangstem/spreker en orkest

     3 werken voor zangstem en orgel of instrumenten

     3 pianowerken

     3 elektronische muziekwerken

     1 werk voor slagwerk

     1 werk voor fagot

     1 werk voor jazzband

     2 orgelwerken

     1 werk voor slagwerk en orgel

 

Huba de Graaff (*Amsterdam, 1 november 1959) studeerde sonology in Utrecht en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Gilius van Bergeijk, Louis Andriessen, Frederic Rzewski, Dick Raaymakers en Walter Zimmermann.

Huba de Graaff speelde begin jaren tachtig als violist en toetsenist in eigenzinnige en veelbelovende bands als 'The Dutch', 'Transister' en 'The Tapes'.

Huba de Graaf werkte en werkt uitbundig met elektronica. Ze gebruikt bijvoorbeeld de “Japon Fuzz”, een blikken kledingstuk, gevuld met elektronica zodat het prachtige geluiden kan produceren, al naar gelang de bewegingen die worden uitgevoerd.

Huba de Graaff heeft voor het creëren van geluiden in combinatie met bewegingen haar eigen computersysteem ontwikkeld.

Huba de Graaff is getrouwd met componist Chiel Meijering.

Huba de Graaff vormt samen met Eric-Ward Geerlings en Bart Visser het onafhankelijk muziektheatercollectief 'Wilco'.

Huba de Graaff componeerde

     5 opera’s

- Lautsprecher Arnolt, luidsprekeropera, 2004

- De Dood van Poppaea, 2006

- Diepvlees, 2009, afluisteropera

- ETAK, 2012, een TomTom-opera

- Apera, 2012, opera voor 4 zangers, 1 acteur, piano, cello en klarinet

     1 muziektheaterwerk

     2 muziekprojecten/installaties

- Corenicken, 1991

     5 orkestwerken

     3 werken voor Sardanaorkest (Catalaanse coblamuziek)

     1 werk voor zangstem en orkest

     2 werken voor zangstem en instrumenten

     1 werk voor zangstem solo

     11 kamermuziekwerken

- the forest is getting green slowly, 2012, voor cello en piano

- de Horlepiep, 2013, voor panfluit en gitaar

     1 pianowerk

     4 werken voor instrumenten, zangstem(men), (koor) en elektronica

     5 werken voor zangstem(men) en elektronica

     1 werk voor zangstem, elektronica en video

     14 werken voor instrumenten en elektronica

- The Brisk Frog Project, voor blokfluikwartet en luidsprekers, 2006, vier sopraanblokfluiten worden begeleid door een koor van kikkers

     5 elektronische werken

     1 elektronische muziekwerk met video

www.hubadegraaff.com

 

Richard Barrett (*Swansea, Wales, Groot Brittannië, 7 november 1959) studeerde in 1980 af aan het University College Londen in genetica en microbiologie. Daarna studeerde hij compositie bij Peter Wiegold van 1980 tot 1983 en daarna nog bij Brian Ferneyhough en Hans-Joachim Hespos.

Richard Barrett doceerde aan de Universiteit van Darmstadt van 1986 tot 1994, aan de Middlesex University in Londen van 1989 tot 1992 en na 1993 elektronische muziek aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Vanaf 2000 werkt Richard Barrett in Berlijn. Vanaf 2003 is hij lid van het Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble. In 2005 vormde hij met Paul Obermayer, waar hij al jarenlang als duo mee concerteerde, het electro-akoestische octet fORCH.

Richard Barrett componeerde

     1 muziektheaterwerk

     3 orkestwerken

- Vanity, één van de belangrijkste orkestcomposities uit de jaren 90.

     66 kamermuziekwerken, veel met elektronica

     15 duo’s voor diverse intrumenten of zangstem en instrument, soms met elektronica

     5 pianowerken

     20 werken voor een ander solo-instrument, soms geprepareerd, soms met elektronica

elektronsiche structuren tot leven en veranderen die. Een ontzagwekkend werk met kosmische allures.

     13 elektronische composities

http://richardbarrettmusic.com

 

Hans (J.M.) Suijkerbuijk (Suykerbuyk, pseudoniem: Joh. M.A. Wollf) (*Munstergeleen, 29 november 1959), leerde zichzelf op 11-jarige leeftijd muziek lezen en schrijven en kreeg vanaf zijn 14de privé pianoles. Vanaf 1978 studeerde Hans Suijkerbuijk musicologie aan de Universiteit van Utrecht bij Marius Flothuis, Jos Kunst, Gyula Véber, Willem Elders en Kees Vellekoop; hij studeerde af op een studie over de verwantschap tussen Alban Berg’s vioolconcert en Ferruccio Busoni’s Berceuse Elégiaque.

Hans Suijkerbuijk leeft en werkt op het moment in Geleen.

Hans Suijkerbuijk componeerde

     6 symfonieën

     2 symfonietta’s

     10 concertouvertures

     32 andere werken voor orkest of groot ensemble

     19 kamermuziekwerken

     7 (series) werken voor zangstem(men) en instrumenten

     7 (series) pianowerken

- Sept Préludes Aporétiques, opus 108

2. Prudente e delicato.

http://jmsuijkerbuijk.com

 

Marco Stroppa (*Verona, 8 december 1959) studeerde piano, compositie, koordirectie en elektronische muziek aan de conservatoria van Verona, Milaan en Venetië. Van 1980 to 1984, werkte Marco Stroppa samen met het Centro di Sonologia Computazionale van de Universiteit van Padua. Daarna vertrok hij naar de Verenigde Staten, waar hij verder studeerde aan het Massachusetts Institute of Technology.

Op uitnodiging van Pierre Boulez, verhuisde Stroppa naar Parijs, waar hij de afdeling voor muzikaal onderzoek aan de Ircam leidde van 1987 tot 1990. Na betrekkingen aan de conservatoria van Lyon en Parijs doceert Marco Stroppa momenteel (2016) compositie aan de Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, als opvolger van Helmut Lachenmann in 1999.

Marco Stroppa componeerde

     3 koorwerken

     3 werken voor zangstem(men) en instrumenten

     6 concerten

     5 werken  voor meer instrumenten en/of zangers en electronica

     3 orkestwerken

     2 werken voor ensemble/orkest en electronica

     7 kamermuziekwerken

     1 kamermuziekwerk met elektronica

     3 werken voor piano, waarvan 1 met elektronica

     6 werken voor andere solo-instrumenten, waarvan 5 met electronica  

 

Sylvia Maessen (*Den Haag, 18 december 1959) studeerde hobo bij Victor Swillens (examen 1985) en compositie/arrangeren bij Lex Jasper en Kenny Napper (examen 1990) met extra vak contrabas klassiek bij Edward Mebius, jazz bij Koos Serierse).

Sylvia Maessen componeerde

     1 musical

     1 werk voor strijkorkest

     1 serie werken voor harmonieorkest

     1 wereldmuziekwerk

     4 jazzwerken voor vrouwenjazzband Alice

     4 werken voor koor en orkest of instrumenten

- “de Minne”, voor vrouwenkoor en piano, op tekst van Hadewich

     14 kamermuziekwerken

- Variacelli, 2011 voor cello-octet, geschreven voor het cello-ensemble van Saskia Boon.

- "Horstermeer-water of land?", 2015, voor hobo en contrabas

     11 (series) liederen voor zangstem en instrument(en)

- Dichters, 2003 voor sopraan en fluit. tekst Guido Gezelle (geb. 1830),

- Qual vaga Filomela, "Hoe vlucht een leeuwerik...", 2003 voor sopraan, klarinet, cello; tekst Renaissance-dichteres Tullia d’Aragona

- Bui, 2006 voor bariton, piano, percussie en contrabas; tekst Martin Reints; grillig en grappig.

- Rubaiyat, 2006 voor sopraan en zes gestemde wijnglazen; tekst kwatrijnen van de Perzische dichter, filosoof, wiskundige en astronoom Omar Khayyám (geb. ±1048), in de Engelse vertaling van Edward Fitzgerald (19e eeuw).

- Les plaies du monde, 2006 voor sopraan en piano; tekst Rutebeuf (Frankrijk, ±1250),

- Zuytdorp, 2012 voor sopraan, viool, klarinet, accordeon en piano; tekst Slauerhoff, Paterson en Sylvia Maessen; naar aanleiding van een VOC-schip, dat 300 jaar geleden op de klippen liep in West-Australië

- IJskoningin, 2013, voor sopraan, fluit en piano; tekst Wendela de Vos.

- De vrijheid komt naakt , 2013, voor zangstem, piano en viool, op tekst van de Russische dichter Velimir Chlebkinov.

- Correspondances, 2016 voor sopraan, klarinet en piano, op tekst van Charles Baudelaire voor het Gauguin Ensemble

     liedjes voor zangstem en piano

     1 werk voor carillon

     veel geslaagde arrangementen voor allerlei bezettingen.

www.sylviamaessen.nl

 

Johan Bredewout (1959) studeerde op het conservatorium Zwolle piano en orgel. Hij is de vaste organist van de St Nicolaaskerk van zijn woonplaats Vollenhove.

Johan Bredewout is dirigent van 4 koren, waar hij regelmatig concerten mee geeft. Bij zijn 25-jarig jubileum als dirigent van ‘De Zeeklank’ ontving Johan een koninklijke onderscheiding voor zijn bijdrage aan de Nederlandse koortraditie.

Johan Bredewout componeerde

     1 zangspel

     6 oratoria:

- Een Nieuw Begin (Kerstoratorium)

- Schepping

- Ruth

- Van Liefde Ongekend (passie- en paasoratorium)

- Het Nieuw Jeruzalem

- Exodus, 2015, tekst Hans de Ruiter

     1 cantate:

- Wilhelmuscantate voor koor en orkest, 2012, de enige cantate ooit geschreven over het Wilhelmus; alle 15 coupletten worden doorgelopen.

     psalmzettingen

 www.johanbredewout.nl

 

Fulvio Caldini (*Arezzo, Italë, 1959) studeerde aan het conservatorium in Florence piano bij Giorgio Sacchetti. Daarna studeerde hij kamermuziek aan het King Alfred’s College in Winchester bij John Blakely, en in Florence bij Franco Rossi. Hij studeerde ook nog vier jaar harmonieleer en contrapunt bij Franco Cioci en twee jaar klavecimbel bij Anna Maria Pernafelli. Fulvio Caldini treedt veel op als pianist, klavecinist en keyboardspeler, ook met ensembles en orkesten. Zijn broer Sandro Caldini bespeelt alle soorten hobo’s.

Fulvio Caldini doceerde aan de conservatoria van Florence, Cosenza en Vibo Valentia, aan de muziekhogeschool in Arezzo en het muziekinstituut in Modena. Op het moment (2015) doceert hij kamermuziek aan het Conservatorium in Milaan, geeft als musicoloog werken uit voor Uitgeverij  Breitkopf & Haertel en schrijft muziekrecensies in diverse tijdschriften.

Fulvio Caldini componeerde

     17 elektronische muziekwerken

     61 werken voor een ander soloinstrument

     51 pianowerken

     6 werken voor piano vierhandig

     9 (series) klavecimbelwerken

     14 orgelwerken

     102 duetten

     58 trio’s

     50 kwartetten

     8 kwintetten

     2 (series) werken voor zangstem en piano

     65 koorwerken, soms met instrument(en)

     21 ensemblewerken

     10 orkestwerken

voor zijn meer dan 80 blokfluitcomposities zie bij de blokfluitgeschiedenis van deze site Componisten van blokfluitwerken 

http://www.fulviocaldini.net

 

Toon Hagen (*1959) begon zijn orgelopleiding bij Egbert Klein. Daarna studeerde hij orgel en kerkmuziek aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Rienk Jiskoot, orgel en Bert Matter, improvisatie.

Als cantor-organist was hij verbonden aan de Oude Kerk te Zoetermeer en de Dorpskerk te Wassenaar. Sinds 1998 werkt hij als organist in de Grote of Sint-Michaëlskerk te Zwolle, waar hij het Schnitgerorgel bespeelt.

Hij geeft in de Michaëlskerk sinds 2004 leiding aan de Michaëlscantorij, die medewerking verleent aan de maandelijkse Michaëlsvieringen in de Grote Kerk en aan een Bachkoor dat meewerkt aan de cantatevieringen in deze kerk.

Daarnaast is Toon Hagen mede-oprichter van het Zwolse orkest Musica Michaelis, een orkest van professionele musici dat ontstaan is uit de cantatevieringen. Tot juni 2010 was hij artistiek leider van dit orkest.

Toon Hagen is naast concertorganist actief als privédocent en als componist van orgel- en kerkmuziek.

Toon Hagen componeerde

     orgelwerken

- Shalom, een groet vanuit de stilte, ondanks de stilte sterk ritmisch;

- Vater Unser im Himmelreich

     werken voor koor en orgel

- Magnificat

     werken voor zangstem en orgel

- Psalm 150

     werken voor koor en orkest

- cantate “Koester de namen”

www.toonhagen.nl

 

Dick van der Harst (*1959) zijn vader was pianist, zijn moeder violiste. Vanaf zijn 6de jaar speelde hij viool, piano en slagwerk. Dick van der Harst studeerde gitaar aan het Sweelinck conservatorium in Amsterdam. Vanaf 1987 legde hij zich toe op het bespelen van de bandoneon.
Sinds 1989 is hij componist in residentie bij muziektheater Lod in Gent.

Dick van der Harst componeerde

     muziektheaterwerken

     muziekwerken voor zijn eigen ensembles en voor anderen

     16 liederen van Guido Gezelle voor sopraan en orkest

- 't Is Stille

 

Stephen Leek (*Sydney, Australië, 1959) woonde in Brisbane van 1964 tot 1969 en de rest van zijn kinderjaren in Canberra. Stephen Leek studeerde piano, percussion en cello. hij was een actief lid van jeugdkoren en jeugdorkesten. Na de Torrens Primary School, Melrose High School en het Phillip College haalde hij een Bachelor of Arts (muziek) graad aan de Canberra School of Musicgraduating in 1984 voor Cello en voor Compositie.

Stephen Leek verhuisde naar Sydney waar hij als cellist, componist en muziekkopiist aan het werk ging.

Stephen Leek componeerde

     180 koorwerken

     140 werken voor koor en instrunenten

     40 kamermuziekwerken

     22 orkestwerken

     19 werken voor muziektheater

 

Monique Krüs (*Utrecht, 1959) begon op haar twaalfde met gitaarlessen en al gauw schreef ze haar eerste songs. Na de middelbare school ging Monique Krüs aan de universiteit van Utrecht studeren en trad ondertussen als zangeres op met haar eigen jazztrio. Na drie jaar besloot ze zich op het zingen toe te leggen en ging ze aan het Utrechts conservatorium klassieke zang studeren.

Haar studie sloot ze af met een jaar operaklas aan het Mozarteum in Salzburg.

3 jaar was Monique Krüs verbonden aan het operahuis van Essen in Duitsland.

Sinds die tijd zingt zij als gast op nationale en internationale podia.

Sinds 1995 componeert en produceert Monique Krüs muziek voor tv-programmas, voor ensembles en steeds meer voor muziektheater. Van 2000-2009 maakte zij veel muziek voor de jeugdzender Zappelin.

Monique Krüs componeerde

     4 opera’s

- 'God's Videotheek' , 2007

- 'The Tsar, his wife, her lover and his head' ,  2013

- Anne en Zef, 2015, met het dagboek van Anne Frank als uitgangspunt, libretto Ad de Bont

     3 werken voor  muziektheater

- 'Eine Odyssee',  naar een tekst van Ad de Bont,  2009/2010

- 'Soeraki, heldin van de zee' op tekst van Sjoerd Kuyper, 2011

     1 werk voor solisten, koor en orkest

- 'Grief of Gravity',  2010, cantate voor symfonisch blaasorkest, koor en sopraan.

     2 series kamermuziekwerken

     1 pianowerk

     4 series TV scores

 

Joseph M. Martin (*North Carolina, Verenigde Staten, 1959), studeerde piano aan de Furman University in Greenville, South Carolina en de University of Texas, Austin bij Jimmy Woodle, David Gibson, Amanda Vick Lethco, Martha Hilley en Danielle Martin.

Joseph M. Martin is directeur bij de Shawnee Press voor de Religieuze Uitgaven.

Joseph M. Martin woont in Austin, Texas met zijn kinderen Jonathan en Aubrey en zijn vrouw Sue.

Joseph M. Martin componeerde meer dan 1200 werken

     oratoria:

- Harvest of Sorrows

- Morning Star, kerstoratorium. "Follow the star" hieruit is muzikaal en inhoudelijk een prachtig nummer.

     40 koraalcantates

     talloze anthems

- Pieta,  voor de stille week voor Pasen .

www.martin88.com

 

Guido Morini (Milaan, Italië, 1959) studeerde orgel, klavecimbel, basso continuo en improvisatie. Guido Morini is verbonden aan het Teatro Arsenale in Milaan als componist voor de muziekproducties. Hij arrangeert en componeert ook oratoria en sacrale muziek voor zijn ensemble Accordone en schrijft nieuw repertoire speciaal voor eigen concerten.

Met Marina Spreafico richtte hij binnen het Teatro Arsenale een atelier op dat zich toelegt op het onderzoek naar de verbanden tussen geluid, ruimte, beweging en instrument. Het ensemble Accordone werd door Guido Morini en zijn vrienden Marco Beasley en Stefano Rocco opgericht in 1984. Zij richten zich op de Italiaanse vocale muziek uit de renaissance tot de vroege achttiende eeuw en nieuwe composities in diezelfde stijl.

Guido Morini componeerde 18 eigen werken

     opera’s

- Una Odissea, 2002, voor solisten, koor en orkest, tekst zanger Marco Beasley

- Una Iliade, 2009, libretto Marco Beasley

- Solve e Coagula, 2014, libretto Marco Beasley, gebaseerd op het leven van Raimondo di Sangro, Prins van Sansevero (1710 – 1771), esotericus en uitvinder te Napels. De titel verwijst naar zijn alchemistische bedrijvigheid: “oplossen en samenklonteren”. Een “meditatie over het leven van een man die geloofde in de wetenschap als een manier om tot hogere spiritualiteit te komen”. Muzikaal ook pure magie. De opera bestaat uit 18 "nummers".

1. Sinfonia; vervreemdende disharmonie

9. Luna; vleugje Arabisch idioom

11. Compianto del Christo Velato (klacht om de gesluierde Christus); klaaglied

     oratoria

- Vivifice Spiritus Vitae Vis, het eerste deel van Servabo, een trilogie gewijd aan de Heilige Drievuldigheid, 2005.

www.accordone.it

 

Andrew John Preston "Andi" Spicer (*Birmingham, Groot Brittannië, 1959) studeerde economie aan de Aston University in Birmingham had daarna een journalistiek carrière, waarbij hij ook nog componeerde en zich bezig hield met vrij geïmproviseerde muziek. Van 1996 tot 2003 woonde Andi Spicer in Johannesburg, Zuid-Afrika, als correspondent voor de Britse pers. Hij had compositie- en muziektheorieles bij Martin Watt aan de universiteit van Witwatersrand. Hij studeerde ook compositie bij Michael Finnissy. Vanaf 2003 woont Andi Spicer in  Brighton en houdt zich meer bezig met muziek.

"Andi" Spicer componeerde

     orkestwerken

     4 orkestwerken met (laptop)elektronica

     3 kamermuziekwerken

     1 werk voor aangepast ensemble

     1 kamermuziekwerk en elektronica

- Archaeopteryx voor grootbasblokfluitkwartet en elektronica, 2010

     2 werken voor zangstemmen

     1 werk voor stemmen, keyboards en elektronica

     1 pianowerk

     4 werken voor een ander soloinstrument

     4 werken voor solo-instrument en elektronica

     1 elektronische muziekwerk met video

     1 werk voor stemmen, strijkers en elektronica

     2 werken voor slagwerkensemble (en elektronica)

     5 werken voor laptopelectronica en instrument(en) of stem(men)

     2 werken voor laptopelectronica

 

Henk Vermeulen (*Rotterdam 1959) zijn moeder speelde psalmen en gezangen op cijferakkoorden (alternatieve muzieknotatie) op het harmonium. Reden voor Henk om ook orgel te willen leren spelen. Dat lukte niet zo geweldig, wat wel ging was componeren voor het instrument.

Henk Vermeulen volgde improvisatie- en compositielessen bij Hayo Boerema.

Henk Vermeulen componeerde

- Hommage à Messiaen, Psaume Vingt-Six, 2008, opgedragen aan Hayo Boerema.

- Hommage à Langlais, Psaume Quatre-Vingts, 2011

- DROEG-GEORD(end), eerste prijs en publieksprijs Hinszconcours Kampen 2011.

- Commémoration, 2013

 

Annelies Tanis-van der Weele (*Goes, 1959) ontving haar eerste orgellessen van mevrouw D. de Bart uit Goes. Daarna kreeg ze op de Zeeuwse Muziekschool les van Stoffel Gunst en in Mijnsheerenland van Herman Lammers, orgel en Piet Meijer, piano.

In 2006 behaalde zij bij de VOGG het Getuigschrift Kerkelijk Orgelspel A.

Momenteel volgt zij lessen in koraalimprovisatie bij Chiel Jan van Hofwegen. Annelies Tanis is vaste organiste van de Hervormde Elimkerk te Hendrik-Ido-Ambacht.

Annelies Tanis componeerde

     10 psalmbewerkingen

     1 gezangbewerking