Componisten

vanaf 1970

 

Eric Whitacre (Nevada, 2 januari 1970) speelde in de marching band van zijn high school en synthesizer in een jeugdige techno-popband. Als zanger in het koor van de Universiteit van Nevada in Las Vegas ontdekte hij de klassieke muziek bij een uitvoering van het Requiem van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij ging muziek studeren aan de Juilliard School of Music in New York City bij John Corigliano en David Diamond.

In Japan werd hij benoemd tot dirigent van het Narashino Wind Consortium. Hij is ook docent op workshops aan vele Amerikaanse universiteiten en colleges en in verschillende landen.

Samen met drie andere jonge componisten (Steven Bryant, Jonathan Newman en James Bonney) heeft hij het consortium BCM International opgericht, die de uitgave van de werken van deze componisten promoot.

Eric Whitacre is getrouwd met de sopraan Hila Plitmann, heeft een zoon en woont in Los Angeles.

Eric Whitacre componeerde

     7 orkestwerken

     10 werken voor harmonie-orkest

     1 opera

     31 werken voor koor (en instrumenten)

- Cloudburst, 1992 (Whitacre was 22 jaar) voor 8stemmig koor, piano en percussie. De tekst is het gedicht  El Cántaro Roto

- Water Night, 1995 voor gemengd koor a cappella, tekst Octavio Paz’s gedicht Agua nocturna, in een vertaling van Muriel Rukeyser.

- Three songs of faith, 1999, op teksten van Edward Estling Cummings,

2. Hope, faith, love, voor dubbelkoor.

- When David Heard that Absalom was slain, voor dubbelkoor (SSAATTBB), 1999. Uitgangspunt is de Bijbeltekst uit Samuel II over de rouw van konng David na de moord op zijn zoon Absalom. Aangrijpend werk.

- Sleep, 2001, op verzoek van Julia Armstrong, ter herinnering aan haar vlak na elkaar gestorven ouders, tekst Charles Anthony Silvestri.

- Five Hebrew Love Songs, voor koor en strijkkwartet, 2001, teksten Hila Plitmann;

- The Seal Lullaby, 2004, tekst, Rudyard Kipling

- The Stolen Child, 2008, in opdracht van de The King’s Singers voor hun 40-jarig bestaan, opgedragen aan John Corigliano, Whitackers’ leraar en mentor, tekts William Butler Yeats.

- Lux Aurumque (licht en goud), voor gemengd koor - tekst: Edward Esch, 2010- Nox Aurumque (nacht en goud), 2010, gezelschapswerk voor Lux Aurumque, tekst Charles Anthony Silvestri

     1 filmscore

http://ericwhitacre.com

 

Samir Odeh-Tamimi (*Jaljuliya bij Tel Aviv, Arabisch Israël, 5 januari 1970) is een Israëliet met Palestijnse ouders. Samir Odeh-Tamimi speelde van 1984–1989 keyboard en slagwerk in verschillende ensembles voor traditionele Arabische muziek. Van 1993 tot 1996 studeerde hij muziekwetenschap aan de Christian-Albrechts-Universiteit van Kiel. Daarna studeerde hij compositie bij Younghi Pagh-Paan en muziekanalyse bij Günter Steinke aan de Hogeschool voor de Kunsten in Bremen. Op het moment (2017) woont en werkt Samir Odeh-Tamimi in Berlijn.

Samir Odeh-Tamimi componeerde

     1 theatermuziekwerk

     7 orkestwerken

     14 werken voor groot ensemble

     16 kamermuziekwerken

     3 werken voor koor en instrumenten

     1 werk voor 5 zangers

     4 (series) werken voor zangstem(men) en instrumenten of electronica

     11 werken voor een soloinstrument

- Gibil, voor tenorblokfluit, 2016

 

Fazil Say (*Ankara, Turkije, 14 januari 1970) is de zoon van een schrijver, die hem al jong stimuleerde met kunst bezig te zijn. Als peuter maakte hij al zijn eigen muziek op een xylofoon of een speelgoedfluit.  Fazil Say studeerde vanaf dat hij 11 jaar was piano en compositie aan het Staatsconservatorium van Ankara bij Kâmuran Güdemir. Op zijn zeventiende werd hij onderscheiden met een Duitse beurs, die hem in staat stelde vijf jaar aan de Robert-Schumann-Hochschule Düsseldorf te studeren bij de Amerikaans-Duitse pianist David Levine (1949-1993). Van 1992 tot 1995 vervolgde Say zijn studie aan de Universiteit van de Kunsten in Berlijn.

In 2012 veroorzaakte Fazil Say ophef door via Twitter te verklaren: "Ik ben atheïst en trots om dat luid en duidelijk te zeggen". Daarnaast maakte hij grappen over islamitische rituelen en geloofsvoorstellingen, waarop hij door een officier van justitie uit Istanbul werd aangeklaagd voor het "beledigen van religieuze waarden". Fazil Say kondigde in april 2012 aan te willen emigreren naar Japan wegens de culturele intolerantie in zijn thuisland.

Fazıl Say componeerde

     1 ballet

     3 muziektheaterwerken

     8 orkestwerken

- Symfonie nr.1 “Istanbul Symfonie”, opus 28, 2009, een nostalgisch portret in 7 delen van de Turkse hoofdstad.

- Mesopotamia Symfonie (Symfonie nr. 2), opus 38, 2011; 10-delig werk waarin de geschiedenis van Mesopotamië voorbijtrekt. In deel V wordt de opkomst van de zon prachtig verklankt. In het instrumentarium valt de theremin op en ongebruikelijk slagwerk.

- Universe (Symfonie nr. 3, opus 43, 2012; 6-delig .

     11 concerten

- Silk Road, pianoconcerto nr. 2 voor piano en strijkorkest, 1994, opus 4

- “Hezarfen”, symfonisch gedicht voor Ney-fluit en groot orkest, opus 39, 2011

- Gezi Park 1,  concerto voor twee piano’s en orkest, opus 48, 2013

     2 oratoria

     15 kamermuziekwerken

- Sonata voor viool en piano, opus 7, 1997

- Four Cities – Dört Şehir, sonata voor cello en piano, opus 41, 2012, ode aan vier steden in Anatolië: Sivas, Hopa, Ankara en Bodrum, kleurrijk, jazzy en stormachtig 

- Space Jump voor viool, cello en piano, opus 46, 2013

     5 (series) liederen voor zangstem en orkest of piano

     22 (series) pianowerken

- Alla Turca Jazz, 1993, jazzy bewerking van de Turkse Mars van Mozart, ook in een bewerking voor piano en orkest en in een bewerking voor zes cello’s

- Fantasiestücke, opus 2, 1993, fascinerende muziek

I. Vision; mystiek karakter

II. Elegy of old Istanbul; gebaseerd op het bekende Turkse volksliedje Katihim

III. Dervish in Manhattan; met swingende Amerikaanse bassen in de Turkse traditionele klanken

IV. Gipsy Girl; Oosterse solo dans

- Paganini Jazz, 1995,  jazzy pianovariaties op Paganini’s Capriccio nr. 24

- Night, 2016, voor piano 4 handen, geschreven voor Lucas en Arthur Jussen, diepzinnig en verrassend

     5 filmscores

     2 orkestraties

http://fazilsay.com

 

Will Todd (*County Durham, Engeland, 14 januari 1970) ging naar de Durham School en was lid van het koor van de St Oswald’s Church in Durham onder leiding van koorleider David Higgins. Daarna ging Will Todd muziek studeren aan de Universiteit van Bristol.

Will Todd is getrouwd met de sopraan Bethany Halliday.

Will Todd componeerde

     10 werken voor solisten, koor en orkest

- Mass in Blue, een jazzy setting van de Latijnse mistekst, 2003,  zijn beroemdste werk.

- Te Deum,  2009, voor sopraan, kinderkoor, gemengd koor, groot ensemble, latijnse tekst met toegevoegde woorden door Ben Dunwell

     28 koorwerken

- Among Angels, 2006, gemengd koor 16 stemmen, 2 harpen, libretto Ben Dunwell

- Stay With Me Lord, 2007, gemengd koor en piano, woorden Ben Dunwell

- You Have Seen the House Built, 2008, gemengd koor a cappella, woorden T.S. Eliot

- My Lord has Come, 2011, gemengd koor en orgel

- The Call of Wisdom, 2012, gemengd koor en orgel, Bijbelwoorden Spreuken 8, in vorm gezet door Michael Hampel

- Vidi Speciosam, 2012, gemengd koor a cappella

     9 muziekheaterwerken

     6 orkestwerken

 

Wibisono (Wibi) Augustinus Soerjadi (Leiden, 2 maart 1970) is de zoon van de in Nederlands-Indië geboren wetenschapper dr. ir. Raphaël Soerjadi en Floor Wasirin. Zijn jongste broer Ardjoena Soerjadi is eveneens musicus.

Toen hij 11 jaar oud was, begon hij met het bespelen van de piano. Op vijftienjarige leeftijd won hij de eerste prijs op het Prinses Christina Concours in Den Haag. Wibi Soerjadi studeerde aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam bij Jan Wijn.

Zijn vriendin Marion Klijnsmit, met wie hij sinds zijn 19e samenwoonde, werd zijn manager.

In 1992 speelde Wibi op Koninginnedag voor koningin Beatrix en Prins Claus de door hem zelf gecomponeerde Koninginnedagparafrase. Vanaf 1993 geeft Wibi ieder jaar een, vanaf het begin uitverkocht, Kerstrecital in het Concertgebouw te Amsterdam.

Na een concert in 1998 vroeg Wibi Soerjadi Marion ten huwelijk door de huwelijksmars in te zetten. Het huwelijk strandde in 2002.

In augustus 2002 is Wibi Soerjadi verhuisd naar het landgoed Wulperhorst te Zeist, waar hij in zijn eigen concertzaal (meestal de Salon) concerten geeft en een piano-academie wil starten.

In 2011 vierde hij zijn dertigjarig jubileum. Ter gelegenheid hiervan hield hij op 27 januari 2011 een (tweede) optreden in de Carnegie Hall te New York. Hij speelde een negendelig liefdesverhaal (Amor & Psyche) dat hij tijdens zijn doofheid had gecomponeerd. Ook had hij in 2012 een televisieprogramma: Onder Wibi's Vleugels.

Wibi Soerjadi componeerde

     5 pianowerken

- 'Voor Mama', 2008 - speciaal gecomponeerd voor zijn moeder Floor

- Amor & Psyche, 2010

www.soerjadi.com

 

Michel van der Aa (*Oss, 10 maart 1970) groeide op in een muzikale familie. Zijn vader is actief als dirigent en organist (afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag) en zijn moeder is zangeres op amateurniveau. Twee jaar oud verhuisde hij met de familie naar Schoorl. Tijdens zijn middelbareschooltijd speelde hij als gitarist in verschillende coverbandjes.

Michel van der Aa volgde een opleiding muziekregistratie aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag. Hij leerde hij op analytische wijze met muziek om te gaan en hij deed veel ervaring op in het manipuleren van geluid. Na zijn studie zette Van der Aa met succes een opnamebedrijf op. In 1993 ging Michel van der Aa compositie studeren bij Diderik Wagenaar, Gilius van Bergeijk en Louis Andriessen. Daarna ging hij naar de filmacademie in New York en studeerde hij regie bij het Lincoln Theatre.

Michel van der Aa woont momenteel in Amsterdam.

Uit de meeste werken van Van der Aa spreekt een sterke theatrale verbeeldingskracht. In een groot deel van Van der Aa’s oeuvre wordt live-uitvoering gecombineerd met elektronische klanken op tape en videobeelden. Ook popmuziek wordt verwerkt.

Michel van der Aa componeerde

     4 opera’s

- One, kameropera voor sopraan, tape en video, 2002, een  jonge zangeres reflecteert op vier oudere dames op videoschermen;

- After life, opera voor 8 solisten, orkest, tape en video, 2006

- Sunken Garden, opera voor drie zangers, kamer ensemble, electronica, en 2D en 3D film, libretto David Mitchell, 2012; hoofdpersoon filmregisseur Toby maakt een documentaires over verdwenen mensen. Een rijke dame sponsort. De verdwenen mensen krijgen allemaal dezelfde naar-een-tuin-wandel-droom. De rijke dame blijkt de kwade genius die de tuinmensen parasiteert om het eeuwige leven te krijgen. Er zitten dagelijkse en mysterieuze lijnen in de opera. Je moet wel een 3D-bril op.

- Blank Out, kameropera voor sopraan, bariton op film, kamerkoor op film, electronica, en 3D film, 2016. De opera is gebaseerd op leven en werk van de Zuid–Afrikaanse briljante dichteres Ingrid Jonker. Zij schreef tegen het apartheidsregime, haar traumatische en verstoorde leven leidde op 31–jarige leeftijd tot zelfmoord in de zee bij Kaap de Goede Hoop.  

     3 muziektheaterwerken

     4 1 minuut opera’s in De wereld draait door, onder meer 13 en 19 november 2010

     6 muziekwerken met dans en film

- Faust, voor groot ensemble en soundtrack, 1998

     6 orkestwerken

- Imprint, 2005, voor barokorkest

- vioolconcert, 2014, neoclassicisme met naoorlogse tinten, geschreven voor Janine Jansen, energieke en theatrale muziek.

     8 ensemble werken

- Between, voor percussiekwartet en tape, 1997,

- Mask, voor ensemble en soudtrack, 2006

- Up-close, voor cello, strijkensemble en video, 2010

- Hysteresis, 2013, voor klarinet, groot ensemble en soundtrack (laptop)

     12 kamermuziekwerken

- Just Before, voor piano en tape, 2000

- And how are we today?, 2012, voor mezzo-sopraan, piano en contrabas, op tekst van Carol Ann Duffy, eigenzinnig, wrang-ironisch gedicht, poppy getoonzet.

     2 liedcycli

- Spaces of Blank, voor mezzosopraan, orkest en tape, 19 maart 2007, op teksten van Emily Dickinson, Rozalie Hirs en Anne Carson, in opdracht van het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Vijf gedichten, verdeeld over drie delen.

- The Book of Sand, 1915, een digitale, interactieve liedcyclus, gebaseerd op vijf korte verhalen van  Jorge Luis Borges, alleen te volgend via inernet en smartphone apps. Drie parallel lopende filmlagen onthullen alternatieve gezichtspunten en introduceren nieuwe elementen en personages. De bezoeker kan zelf schakelen tussen verschillende lagen, en bepaalt daarmee zelf zijn pad door het verhaal.

     3 soundtracks voor films

- Passage (2002)

- Spaces of Blank (2007)

- Vuur, voor ensemble en soundtrack (2001)

- Das Buch der Unruhe (Livro do desassossego) gebaseerd op teksten van Fernando Passoa, voor orkest, spreekstem, zangers en film (2009)

http://vanderaa.net

 

Esteban Benzecry (*Lissabon, Portugal, 13 april 1970) heeft Argentijnse ouders, is opgegroeid in Argentinië. Hij studeerde compositie aan de Hogeschool voor de Kunsten Prilidiano Pueyrredon in Buenos Aires bij Sergio Hualpa en Haydee Gerardi. In 1997 vertrok hij naar Parijs, waar hij compositie studeerde aan het Conservatoire Superieur de Paris bij Jacques Charpentier. Hij studeerde ook nog compositie bij Paul Méfano, en electro-akoestische muziek bij Luis Naon em Laurent Cuniot.

In 2011 kreeg hij de Franse nationaliteit.

Esteban Benzecry componeerde

     3 symfonieën

- symfony nr.1 "El compendio de la vida"

     12 andere orkestwerken

     8 werken voor strijkorkest

     11 werken voor groot ensemble

- La Lumiere de Pacha Camac,  concert voor cello en cello-ensemble

     1 werk voor blaasensemble

     13 kamermuziekwerken

www.estebanbenzecry.com

 

Guillaume Yann Tiersen (*Brest, Frankrijk, 23 juni 1970) werd geboren in een gezin van Belgische en Noorse afkomst. Hij leerde piano spelen toen hij 4 was en viool toen hij zes was en had al jong alleen maar belangstelling voor muziek. Hij had les op muziekacademies in Rennes, Nantes en Boulogne in viool, piano spelen, en orkestdirectie. Yann Tiersen speelt daarnaast gitaar, accordeon en melodica en zingt. Op zijn 13de brak hij zijn viool en kocht een elektrische gitaar. Daarna sloot hij zich aan bij meerdere rock-achtige groepen in Rennes. In 2001 trouwde Yann Tiersen met de Belgische actrice Natacha Régnier. Zij werd zangeres en Yann Tiersen schreef verschillende nummers voor haar. In 2002 kregen ze een dochter Lise, en in hetzelfde jaar scheidde het echtpaar.

Yann Tiersen woont momenteel in Parijs.

Yann Tiersen maakte

     9 studio-albums

- La Valse des monstres, 1995

2. La Valse des monstres, gebruikt in de soundtrack van de film Amélie

- Skyline, 17 oktober 2011, zijn zevende studioalbum

9. Vanishing Point, experimenteel met gitaren en elektronica

Yann Tiersen componeerde

     muziektheaterwerken

     filmscores

- Amelie, regie Jean-Pierre Jeunet, 1996

17. Sur le fil, rauwe vioolversie

- La Vie rêvée des anges, 1998

- Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, regie Jean-Pierre Jeunet, 2001, fantastische muziek.

- Good bye, Lenin!, regie Wolfgang Becker, 2003

- Tabarly, documentaire, 2008, over de Franse oceaanzeiler Eric Tabarlay, rustige pianomuziek

http://yanntiersen.com

 

Micha Hamel (*Amsterdam, 8 juli 1970) zag op zijn 14de de film “Amadeus” over het leven van Wolfgang Amadeus Mozart en wist toen dat hij componist zou worden. Hij studeerde een jaar filosofie en daarna aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag van 1988 tot 1994 compositie bij Diderik Wagenaar en directie bij Ed Spanjaard en Jac van Steen. Daarna volgde hij een compositiecursus in het Tanglewood Music Center bij Mario Davidovsky en Louis Andriessen. Behalve als componist, werkte en werkt Micha Hamel ook als dirigent en schrijft hij gedichten. Vanaf 2012 is Micha Hamel de artistiek leider van het Magogo Kamerorkest.

Micha Hamel componeerde

     5 muziektheaterwerken

- Snow White, opus 34, 2007, een 'tragische operette', libretto Micha Hamel zelf, geschreven voor de Nationale Reisopera.

- Requiem, opus 37, 2012, een theater ritueel voor tenor, acteur, 9 diverse instrumenten en kerkorgel op teksten van een dertigtal mensen die wat te zeggen hadden in of over de wereld.

- Kus de Regen, een wedergeboorte, opus 45, 2017, tekst : Renascence, 1912, van Edna St. Vincent Millay, bewerkt en vertaald door Lieke Marsman voor zangeres, actrice, alt saxofoon, harp en synthesizer Roland Juno-106

     11 orkestwerken, ook met elektronica

     1 werk voor solisten, koor en instrumenten

     5 koorwerken, ook met solisten

     10 kamermuziekwerken, ook met elektronica

     12 (series) werken voor (zang)stem(men) en instrument(en)

     2 werken voor zangstemmen a capella

www.michahamel.nl

 

Fred Momotenko (Rusland, 7 augustus 1970) studeerde na zijn opleiding slagwerk aan de Staatsuniversiteit voor Cultuur en Kunst in Moskou en het Brabants Conservatorium. Daarna studeerde hij aan het Fontys Conservatorium in Tilburg compositie bij Alexander Hrisanide, Willem Jeths en Roderik de Man.

Fred Momotenko componeerde

     2 orkestwerken

     1 orkestwerk met elektronica

     1 werk voor harmonieorkest

     1 werk voor bigband

     1 koorwerk

     1 koorwerk met elektronica

     8 kamermuziekwerken (ook met slagwerk)

     7 kamermuziekwerken met elektronica

     1 werk voor zangstem en piano

     1 werk voor sythesizers

     2 orgelwerken

     1 pianowerk

     1 pianowerk met elektronica          

     1 werk werken voor een ander solo-instrument

     4 elektronische werken

 

Donnacha Dennehy (*Dublin, Ierland, 17 augustus 1970) studeerde muziek aan het Trinity College in Dublin en later aan de Universiteit van Illinois te Urbana-Champaign bij Salvatore Martiano en William Brooks. Donnacha Dennehy geeft momenteel (2016) zelf les aan het Trinity College en is lid van Aosdána, een kunstenaarsacademie gesponsord door de Ierse regering.

Donnacha Dennehy is getrouwd met Sophie Elbrick en heeft een zoon, Milo (*6 november 2003).

Donnacha Dennehy componeerde

     2 opera

     15 orkestwerken

     5 werken voor zangstem(men) en instrument(en)

     22 kamermuziekwerken voor

     18 werken voor een soloinstrument, ook met elektronica

- fat, voor fluit en geluidsband, 2000

- brat, arrangement van fat, 2000, voor altblokfluit en geluidsband, 2005

www.donnachadennehy.com

 

Allessandra Bellino (*Napels, Italië, 1970) studeerde piano, orgel en compositie bij Bruno Mazzotta en studeerde in compositie af bij Azio Corghi aan de Nationale Academie van Santa Cecilia.

Daarna studeerde ze nog aan de Chigiana Musical Academy in Sienna en bij  Ivan Fedele muziekdisciplines en technologische aspecten in compositie aan het conservatorium van Bari. Allessandra Bellino is docent aan het conservatorium van Benevento.

Allessandra Bellino componeerde

     2 Multi–mediawerken

     1 kameropera

     31 kamermuziekwerken

- La Voce di Orfeo, voor altblokfluit en harp, 2011, indrukwekkend werk;

     orkestwerken

 

Ludovic Bource (*Pontivy, Frankrijk, 19 augustus 1970) begon op zijn achtste jaar accordeon te spelen. Vanaf zijn 11de jaar trad hij al overal als muzikant op. Vanaf zijn 13de studeerde hij aan de muziekscholen van Saint-Brieux en Vanne piano.19 jaar oud ging hij naar de Parijse jazzhogeschool SIM. In 1995 begon Ludovic Bource zijn compositiecarrière met het muziek componeren voor reclamespotjes, maar al gauw schakelde hij over op muziek voor (korte) films. Ludovic Bource maakte ook deel uit van de Franse Rapgroep „Svinkels“ en componeerde daar ook nogsal wat werkjes voor.

Ludovic Bource componeerde

     11 filmscores

- The Artist,  2011 won de Golden Globe in 2011 de Oscar in 2012. Meest bekroonde soundtrack aller tijden.

 

Aleksandra Vrebalov (Novi Stad, Servië, toen Joegoslavië, 22 september 1970) studeerde compositie bij Miroslav Statkic aan de Universiteit van Novi Stad, bij Zoran Erić aan de Universiteit van Belgrado, bij Elinor Armer aan het Conservatorium van San Fransisco en bij Ivana Loudova aan de Muziekacademie van Praag. Aleksandra Vrebalov promoveerde in 2002 tot Doctor of Musical Arts bij Evan Chambers en Michael Daugherty aan de Universiteit van Michigan. Aleksandra Vrebalov woont momenteel (2015) in New York City in de Verenigde Staten.

Aleksandra Vrebalov componeerde

     1 opera

·         1 ballet

·         8 orkestwerken

·         40 kamermuziekwerken

- The Sea Ranch Songs, voor strijkkwartet en electronica met omgevingsgeluiden, 23 “songs” geschreven voor het vijftigjarig bestaan van de community “Sea Ranch” in Californië. Californisch minimalisme doordrenkt met Oost-Europese melancholie

nr. 2 Fort Ross Chorale, ontroerende koraalachtige ode

·         20 vocale werken

www.aleksandravrebalov.com

 

Ned McGowan (*Philadephia, Amerika, 1970) heeft vanaf zijn negende jaar fluitles. Hij studeerde aan het San Francisco Conservatorium en het Cleveland Muziekinstituut. In 1994 verhuisde hij naar Amsterdam en studeerde fluit bij Anne La Berge en compositie bij Rafael Reina (karnatische muziek), Clarence Barlow en Martijn Padding in Amsterdam en Den Haag.

Ned Mac Gowan werkte als coördinator van het Crossing Bordersseminar aan de School voor de Kunsten in Amsterdam en doceert Geavanceerde Ritmiek aan het Conservatorium van Amsterdam. Ned Mac Gowan maakt actief deel uit van de Karnatic Lab Foundation, een organisatie die hij oprichtte met Gijs Levelt in 1999 om moderne gecomponeerde en geïmproviseerde muziek te promoten. Ze hebben een eigen platenlabel: Karnatic Lab Records.

Ned McGowan componeerde

     1 installatie

     5 orkestwerken

- concert voor ipad en orkest

     1 dansmuziekwerk

     1 werk voor band

     7 jazzcomposities

     30 kamermuziekwerken

- Urban Turban, 2001, voor 2 marimba's, complex swingend;

- Tools, voor sopranino, tenor- en basblokfluiten, trompet en piano, 2003, won de Henriette Bosmans Prijs van de Componistenvereniging GeNeCo 2004,

- Six pièces mécaniques, 2012, voor 6 blazers, geschreven voor Calefax en Eric Vloeimans

- Earthly Chants voor zes contrabasfluiten
- Benson Town voor cobtrabasfluit en mridangam (antiek slagwerk uit India)

     2 werken voor (zang)stem en instrumenten

- Annabel, 2004, voor verteller en kamerensemble, tekst Annie M.G. Schmidt 

     3 pianowerken

     7 werken voor ander instrument solo

- workshop,  2004, voor altblokfluit en geluidsband, 2004

- Wurgelguik voor contrabasfluit en live electronics, 2016

http://nedmcgowan.com

 

Eric Ledeuil (*Frankrijk, 1970) leerde vanaf zijn achtste  viool spelen van zijn grootvader. Vanaf zijn 10de componeerde hij voor viool. Hij studeerde op het conservatorium van Rennes dwarsfluit bij  Marie-José Lamotte et Gladys Bouchet. Later vervolmaakte hij zijn fluitspel in Parijs bij Patrick Gallois et Benoît Fromanger.  Eric Ledeuil geeft inmiddels (2014) 20 jaar fluitles aan de muziekschool l’Harmonie du Pays de Meaux en is sinds januari 2013 directeur van de muziekschool du Pays de Brocéliande. Eric Ledeuil is vanaf 1988 bezig als ensembleleider en dirigent. Hij is de oprichter en leider van het fluitorkest van Meaux en van het  Nouvel Ensemble Orchestral. Hij initieerde ook het fluitconcours “Jeune Espoir”.

Eric Ledeuil componeerde

     9 concertwerken

- Quatuor printanier, 1986, voor fluitkwartet

     32 (series) pedagogische werken

- Garou’s Rhapsody, 2012, voor fluit solo

- Sombre Rivages 2013,  voor fluitkwartet

 

Alexey Shor (*Kiev, Oekraïne, 1970) woont tegenwoordig in Amerika. Behalve in piano en compositie studeerde hij ook af in wiskunde.

Alexey Shor componeerde

     8 orkestwerken

- Four Seasons of Manhattan voor altviool en orkest, braafjes, ouwelijk en slaapverwekkend.

     5 kamermuziekwerken

     5 vocale werken

     3 series pianowerken

http://alexeyshor.com

 

Andrew Smith (*Liverpool, Engeland, 1970) componeert zolang hij zich kan herinneren. In 1984 ging hij in Noorwegen wonen. Hij werkte voor het Ultima Oslo Eigentijdse Muziekfestival en als koormeester van Oslo’s Engelse Kerk. Andrew Smith is lid van het Consortium Vocale Oslo, een zanggroep gespecialiseerd in Gregoriaans, een bron van inspiratie voor zijn composities. Op het moment (2016) werkt hij voor muziekuitgeverij Norsk Musikforlag in Oslo.

Andrew Smith componeerde

     24 (series) koorwerken of werken voor gemengd koor, ook met instrumenten

- Stand wel, Moder, under rode, 2015, voor 4 stemmen, in opdracht van ensemble Gothic Voices,  naar een anoniem Engels Middeleeuws lied.

     7 werken voor vrouwenkoor

     9 werken voor mannenkoor

     1 serie werken voor zanger(s) en instrumenten

     1 serie kamermuziekwerken

     5 (series) orgelwerken 

http://andrewsmith.no

 

Emiel Stöpler (*Nederland, 1970) begon op zijn 17de gitaar te studeren, en meteen ook maar te componeren. Naast componist en gitarist is Emiel Stöpler werkzaam bij het Historisch Centrum Overijssel. Meestal maakt hij beschrijvingen van films die worden gedoneerd aan het archief, maar het kan ook zijn dat hij dromerig uit het raam staart en net doet alsof hij werkt.

Emiel Stöpler componeerde

     1 multimediapresentatie

     2 orkestwerken

     1 werk voor mandoline-orkest

-The City Awakens, 2009.

     4 kamermuziekwerken

     20 (series) gitaarwerken

 

Konstantin Vassiliev (*Siberië, Rusland, 1970) studeerde gitaar en compositie aan de Muziekacademie Novosibirsk en daarna aan de Conservatorium van Münster.

Konstantin Vassiliev componeerde

     4 kamermuziekwerken (met gitaar)

     20 (series) gitaarwerken voor 1 tot 4 gitaren

- Three Forest Paintings (drie bosschilderingen), 1999

nr. 2. Snowdrops (sneeuwvlokken), héél romantisch en sprookjesachtig

- drie lyrische werken

www.konstantin-vassiliev.de

 

Matthias Pintscher (*Marl, Nordrhein-Westfalen, Duitsland, 29 januari 1971) kreeg zijn muzikale opleiding bij Giselher Klebe aan de Hochschule für Musik Detmold en later aan de Robert-Schumann-Hochschule Düsseldorf. Hij kreeg daar les van Manfred Trojahn. Hij had ook al gestudeerd bij Hans Werner Henze in Londen. Al op vrij jonge leeftijd kreeg hij diverse prijzen voor zijn werken, die werden uitgevoerd door gerenommeerde orkesten en gezelschappen. Zo dirigeerde Pierre Boulez het Chicago Symphony Orchestra bij de eerste complete uitvoering van Osiris in 2008.

Matthias Pintscher schreef

     1 opera

     2 andere theatermuziekwerken

     8 concerten

     15 andere werken voor orkest

- Osiris, 2008.

     6 werken voor (groot) ensemble

- Bereshit, voor groot ensemble, 2012, bereshit is het eerste woord van de Hebreeuwse Tora, van het boek Genesis.

     5 werken voor zangstem(men) en instrument(en)

     1 koorwerk

     16 kamermuziekwerken

     14 (series) werken voor een instrument solo

www.matthiaspintscher.com

 

Thomas Adès (Londen, Verenigd Koninkrijk, 1 maart 1971) zat als kind al eindeloos nootjes te krabbelen en piano te spelen. Hij studeerde piano bij Paul Berkowitz en compositie bij Robert Saxton aan de Guildhall School of Music and Drama en daarna bij Alexander Goehr en Robin Holloway aan King's College en kreeg bekendheid toen zijn kamersymfonie (1990) door de BBC Philharmonic in samenwerking met het Ensemble Modern uitgevoerd werd. Hij wordt als een van de toonaangevende componisten van de jongere generatie beschouwd. Hij is docent compositie aan de Royal Academy of Music.

Thomas Adès heeft een geregistreerd partnerschap met de Israëlisch/Britse filmer en graficus Tal Rosner.

Uitspraak (2016, de Stentor): "Je maakt als componist een keuze: sluit je je af van de wereld, of weerspiegel je in je muziek wat zich in die wereld afspeelt? Ik ben gelukkiger als ik een spiegel ben."

Thomas Adès componeerde

     3 opera’s,

- Powder Her Face, opus 14, 1995, libretto Philip Henscher 

- The Tempest, opus 22, 2004

- The Exterminating Angel,  2016, opera in drie bedrijven, libretto Tom Cairns naar Luis Buñuel’s film uit 1962 El ángel exterminador.

     12 werken voor orkest

- Chamber Symphony, opus 2, 1990, een ongemeen kleurrijk stuk; tangoritmes; jazzinvloeden

- Concerto Conciso, opus 18 voor piano en 10 spelers

- Concerto for Violin: Concentric Paths, opus 24, 2005, voor viool en kamerorkest

·         8 kamermuziekwerken

- Arcadiana,opus 12, 7-delig strijkkwartet, 1994, vol "special effects";

III. Auf Dem Wasser Zu Singen, Spiegeling van het lied van Franz Schubert

IV. Et... (Tango Mortale), knetterende pizzicato’s

V.  L'Embarquement pour Cythère, naar het gelijknamige schilderij van Watteau

VI. O Albion, als een ingehouden koraal

- Piano Quintet, opus 20, 2000

     4 werken voor koor (met orgel)

     1 werk voor orgel

     7 (series) werken voor piano solo

- 3 Mazurkas, opus 27, 2009      

     1 oratorium

     4 liederencycli voor zangstem en piano

- The lover in the winter,  1989, 4 liederen voor countertenor en piano

     3 werken voor zangstem(men) en orkest of instrumenten

- America: a Prophecy, opus 19 voor mezzo-soprano, koor en orkest, 1999, een huiveringwekkend document

http://thomasades.com

 

Klaus Lang (Graz, Oostenrijk, 26 April 1971) studeerde compositie, muziektheorie en orgel bij Hermann Marcus Preßl, Beat Furrer en Younghi Pagh-Paan. Sinds 2006 is Klaus Lang docent compositie aan de Universiteit voor Muziek en Uitvoerende Kunsten in Graz. Hij woont in Steirisch Lassnitz. Hij houdt van thee en heeft een hekel aan grasmaaiers en Richard Wagner. Klaus Lang schrijft regelmatig artikelen over muziek in tijdschriften en lexica.

3 maart 2017 werd in Los Angeles zijn mis „missa beati pauperes spiritu“ uitgevoerd. Klaus Lang kreeg van de regering Trump geen toestemming om de uitvoering bij te wonen. Zonder opgave van redenen. De enige reden die hijzelf kon verzinnen is dat hij vier jaar geleden een keer in Iran is geweest. Behoorlijk bedenkelijk allemaal (ik mag wel uitkijken met wat ik opschrijf, anders mag ik Amerika ook niet meer in).

Klaus Lang componeerde

     9 opera’s

- Die Architektur des Regens,  voor 2 sopranen, koor, 1 danser, fluit, slagwerk en strijkers, 2007, gaat uit van het Japans Noh theater spel uit de 15de eeuw van Motokiyo Zeami: De God van Shiga  

     2 theaterwerken

     1 oratorium

     7 orkestwerken

     1 werk voor brassband

     17 werken voor groot ensemble

- Die Mutter Gottes mit den drei Händen,  voor 48 sopraanblokfluiten

     11 werken voor (zang)stem(men) en instrument(en)

- missa beati pauperes spiritu,  2005, voor cantor, 2 alten, 3 sopranen, 4 altviolen, 4 celli, 2 contrabassen en slagwerk.

     8 werken voor ko(o)r(en), ((zang)stem) en instrumenten

     7 koorwerken

     4 werken voor vocaal ensemble

     40 kamermuziekwerken

     5 orgelwerken

     5 (series) pianowerken

     13 werken voor een ander instrument solo

www.klang.mur.at

 

 

Selim Doğru (Istanboel, Turkije, 15 augustus  1971) had eerst piano en muziektheorielessen van Faris Akarsu en studeerde daarna aan de Marmara Universiteit in Istanboel piano bij Aytaç Rizagliyeva. Vanaf 1997 studeerde Selim Doğru  compositie aan de het Conservatorium in Amsterdam bij Klaas de Vries en Peter Jan Wagemans en daarna bij Henk Alkema in Utrecht. Aan het Rotterdams Conservatorium studeerde Selim Doğru Electronisch muziek componeren bij René Uijlenhoet.

Selim Doğru componeerde

     32 uiteenlopende composities

- Three Sketches, 2000, voor blokfluit, altviool, harp, piano en slagwerk

- Five Pieces, 2001,voor drie blokfluiten, cembalo en tape.

- Heloïse voor basblokfluit en tape, 2003, gecomponeerd voor Heloïse  Degrugillier

- Vier Nederlandse Kinderliederen, 2003, voor vrouwenstem, dwarsfluit, altblokfluit, klarinet in Bes, piano, slagwerk, viool, altviool, gamba, cello en contrabas

- Woestijnwind, een kindermusical gebaseerd op Turkse volkssprookjes; tekst Sophie Kassies, 2010, zit een mooie blokfluit partij ingebouwd.

www.selimdogru.com

 

Joby Talbot (*Wimbledon, Londen, Engeland, 25 augustus 1971) groeide op in Mitcham, Zuid Londen, waar hij naar de King's College School, Wimbledon ging en op school vanaf zijn achtste jaar muziek studeerde. Joby Talbot speelde piano en hobo, studeerde privé compositie bij Brian Dennis en Brian Elias, haalde zijn Bachelor of Music aan Royal Holloway University of London, en zijn Master of Music (compositie) aan de Guildhall School of Music and Drama bij Simon Bainbridge.

Joby Talbot componeerde

     1 theaterwerk

     5 balletten

- Chroma, 2006

- Genus, 2007

- Fool's Paradise, 2007

- Chamber Symphony, 2012

- Alice's Adventures in Wonderland, 2011, gereviseerd in 2012 en 2013,

     24 orkestwerken of werken voor groot ensemble

- Sneaker Wave, 2004

- Tide Harmonic, 2008

- Worlds, Stars, Systems, Infinity, 2012

     2 koorwerken a cappella

- The Wishing Tree, 2002

- Path of Miracles, 2005

     1 werk voor koor en ensemble

     16 kamermuziekwerken

     1 elektronisch werk

     4 pianowerken

     4 werken voor een ander instrument solo

     10 film en tv-scores

- The Lodger, 1999

- The Dying Swan, 2002

- The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, 2005

- Son of Rambow, 2007

- Penelope, 2008

http://jobytalbot.com

 

Toek Numan (*Schagen, 26 augustus 1971) studeerde compositie van 1990 tot 1996 aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam bij Geert van Keulen. Hij studeerde ook muziekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam (1989-1990) en aan de Universiteit Utrecht (1996-1997).

Toek Numan componeerde

     theatermuziekwerken

     dansmuziekwerken

     7 werken voor (zang)stem en instrumenten

     6 orkestwerken

- Fantasie over Merck toch hoe sterck,  2016

     6 werken voor groot ensemble

     18 kamermuziekwerken

- Caccia,  voor blokfluitkwartet, 2015

- Prelude,  voor blokfluitkwartet, 2015

     6 pianowerken (ook met elektronica)

     5 werken voor een ander solo–instrument

- Click & Pitch, voor blokfluit en geluidsband, 2001

     4 filmscores

www.toeknuman.nl

 

Oliver Waespi (*Zurich, Zwitserland, 5 november 1971) volgde gitaar- en trombonelessen aan het conservatorium van Winterthur. Na zijn rechtenstudie studeerde hij compositie aan de muziekacademie van Zurich bij Gerald Bennett en Andreas Nick.

Oliver Waespi componeerde

     3 orkestwerken

     24 werken voor harmonie-orkest en brassband

     3 kamermuziekwerken

     2 pianowerken

 

Jonathan Richard Guy "Jonny" Greenwood (*Engeland, 5 november 1971) is lid van de alternatieve popgroep Radiohead, jongere broer van medebandlid Colin Greenwood. Jonny Greenwood is een van de grootste gitaristen ooit. Daarnaast speelt hij ook basgitaar, slagwerk, altviool, toetsinstrumenten en Ondes Martenot, een vroegtijdig electronisch instrument. Jonny Greenwood brak zijn studie muziek en psychologie aan de Oxford Brookes Universiteit in 1991 af, toen Radiohead, toen nog On a Friday, een opnamecontact sloot met EMI. Jonny Greenwood is behalve een handige muzikant een goede computerprogrammeur, en met het computertaalprogramma Max bouwt hij allerlei software die weer in de muziek van Radiohead wordt gebruikt. Naast zanger en Radioheadoprichter Thom Yorke componeerde hij de meeste muziek voor de band Radiohead.

In 1995 trouwde Jonny Greenwood met de Israelische beeldend kunstenaar Sharona Katan. Zij hebben een dochter Omri (*2005) en twee zoons Tamir (*2002) en Zohar (*2008).

Jonny Greenwood maakte

8 studioalbums met popband Radiohead

- Amnesiac, 5de studioalbum, 4 juni 2001

nr. 2. Pyramid Song

Jonny Greenwood componeerde

     13 werken voor orkest of groot ensemble

- There Will Be Blood,  orkestsuite voor strijkorkest, 2012, afgeleid van de filmscore

- Doghouse, 2010

     1 kamermuziekwerk

     1 pianowerk

     6 filmscores

- There Will Be Blood,   2007, regie Paul Thomas Anderson.

- The Master, 2012, regie Paul Thomas Anderson

- Inherent Vice, 2014, regie Paul Thomas Anderson

 

Oleg Paiberdin (*Altai, Rusland,13 december 1971) bracht zijn jeugd door in Karatau, Kazakhstan. Hij studeerde eerst muziek aan de Muziekschool van Karatau bij zijn vader V. Paiberdin, daarna aan het Asbest Music College (Rusland) bayan bij A. Undolsky, en tenslotte aan het Ural Staats Conservatorium Mussorsgky in Jekaterineurg, Rusland compositie bij Professor A.Nimensky.

Oleg  Paiberdin is mede-oprichter en mede-directeur vaqn de Nieuwe Muziek Workshop in Jekaterinburg en doceert aan de faculteit muziek van het Ural Staats Conservatorium. Oleg Paiberdin is lid van de Russissche Componisten Vereniging sinds 1997. Vanaf 2005 woont hij in Moskou en is hij werkzaam bij de Moskouse Staats Philharmonie.

Oleg Paiberdin componeerde

     18 kamermuziekwerken

- ORGANUM A-nn-A voor viool, altviool en cello, 2000

     5 orkestwerken

     1 werk voor cello solo

     1 werk voor altvioolsolo

     2 koorwerken

     1 werk voor zangstem en piano

     2 werken voor zangstem en instrumenten

     2 pianowerken

     2 elektronische muziekwerken

http://paiberdin.org

 

Pèter Köszeghy (*Balassagyarmat, Hongarije, 1971) studeerde van 1985-1989 dwarsfluit op het speciaalgymnasium voor muziek “ Bèla Bartòk" in Miskolc en daarna van 1989 -1992 dwarsfluit aan de Musikakademie Franz Liszt en compositie bij A.Remènyi en E.Olsvay Van 1993 tot 1999 studeerde Pèter Köszeghy compositie aan de Hochschule für Musik ”Hanns Eisler” in Berlijn bij Prof. P.-H. Dittrich en elektronische muziek bij A.Bartetzki.

Pèter Köszeghy componeerde

     8 orkestwerken

     7 pianowerken

     23 werken voor een ander instrument of zangstem solo

     23 kamermuziekwerken voor twee spelers

     22 kamermuziekwerken voor drie spelers

     24 kamermuziewerken voor 4 spelers

     18 kamermuziekwerken voor 5-6spelers

     16 ensemblewerken (meer dan 6 spelers)

     19 werken voor zangstem(men), (koor) en instrumenten.

     1 kameropera

     3 theatermuziekwerken

     21 elektronische muziekwerken

- Yellow Jackets voor twee gelijke blokfluiten en CD.

     9 geluidsinstallaties

www.koeszeghy.net

 

Ilmari Mäenpää (*Finland, 1971) begon zijn studie compositie in 1996 aan het Oulu Conservatorium bij Oliver Kohlenberg en aan de Muziekafdeling van de Universiteit Helsinki bij Harri Vuori.

Ilmari Mäenpää componeerde

     6 kamermuziekwerken

- 1ste strijkkwartet, 2007

- 2de strijkkwartet, 2009

     1 werk voor jazzensemble

     1 orgelwerk

     1 opera

     4 pianowerken

     5 orkestwerken

- Aikamatka (Reis door de tijd ) 2005

     5 (series) werken voor zangstem en piano of ander instrument

- Vihreä virta laulusarja (Groene stroomsuite), 10 liederen op gedichten van Helvi Hämäläinen voor tenor en piano, 2002

- Transparante 2006 voor mezzo en strijkkwartet

     3 werken voor een solo-instrument

     1 electronische muziekwerken

www.ilmarimaenpaa.com

 

Steingrímur Rohloff (*Reykjavik, IJsland,1971) studeerde compositie bij Krzysztof Meyer aan de "Musikhochschule Köln". Ondersteund door DAAD studeerde hij aan het Conservatoire national superieur de Paris compositie bij Gérard Grisey and Marco Stroppa, electronische muziek bij Laurent Cuniot en Louis Naon en orkestratie bij Marc-André Dalbavie. In 1999 volgde hij een crusus aan het IRCAM in Paris. In 2001-2003 studeerde hij elektronische muziek bij Hans-Ulrich Humpert.

Steingrímur Rohloff componeerde

     4 orkestwerken

- Sol, 1999

- Gravitation, 2000

- Saxofoon concert, 2001

     9 kamermuziekwerken

     4 werken voor soloinstrument

     3 (series) werken voor zangstem en piano of ander instrument

     1 werk voor koor en instrumenten

     3 elektronische muziekwerken

www.steingrimur-rohloff.de

 

Kareem Roustom (*Damascus, Syrië, 1971) heeft een Amerikaanse moeder en een Syrische vader. Hij  leerde zichzelf de Arabische Ud en gitaar spelen. In de 80-er jaren verhuisde hij naar de Verenigde Staten. Hij kreeg een beurs om in Los Angeles filcompositie te gaan studeren bij Mike Post en David Schwartz.

Kareem Roustom woont momenteel (2006) in Boston.

Kareem Roustom componeerde

     1 muziektheaterwerk

     4 orkestwerken

     5 werken voor koor, (solisten) en (instrumenten)

- The Son of Man, 2011, Oratorium voor trompet, slagwerk, solisten, koor en orgel

     10 kamermuziekwerken

     2 klassieke Arabische composities

     20 filmscores,

- Encounter Point, 2006, regie Ronit Avni & Julia Bacha

     TV-scores

www.kr-music.com

 

Valgeir Sigurðsson (*IJsland, 1971) was van jongsaf gefascineerd door opname-technologie. Op zijn 16de werkte hij al in een kleine opnamestudio. Valgeir Sigurðsson speelt piano, contrabas, slagwerk en kan elektronisch programmeren. Hij studeerde klassiek gitaar en aan het SAE instituut (School of Audio Engineering) in Londen. In 1998 werd Valgeir Sigurðsson door Björk gevraagd als technicus en programmeur van de soundtrack voor Lars Von Trier's film Dancer in the Dark.

Valgeir Sigurðsson was in 1997 de oprichter van de Greenhouse Studios, met IJslands beste opnamefaciliteiten. In 2005 lanceerde hij het Bedroom Community opnamelabel.

Valgeir Sigurðsson maakte

     3 CD’s

- Architecture of Loss, 2012

2. The crumbling,

Valgeir Sigurðsson componeerde

     muziektheaterwerken

     4 orkestwerken met elektronica

- No nights dark enough, 2014, voor kamerorkest en elektronica, geïnspireerd op het werk van Dowland

     4 kamermuziekwerken (meeste met elektronica

     5 TV- en filmscores

http://valgeir.net

 

Michael Wolters (*Mönchengladbach, Duitsland, 1971) groeide op in Niederkrüchten en woont op het moment in Birmingham, UK. Nadat een tijdje gewerkt had als werknemer in de zorg in een kindertehuis en portier in verschillende theaters in Duitsland en Scarborough besloot hij zijn leven maar eens een andere wending te geven. Hij studeerde toegepaste theaterwetenschappen aan de Justus-Liebig-Universiteit in Giessen, Duitsland en compositie en theaterwetenschappen aan de Universiteit van Huddersfield en tenslotte compositie aan de University van Birmingham in 2003. Zijn docenten waren Christopher Fox, Heiner Goebbels, Patric Standford en Vic Hoyland. Vanaf 2009 was Michael Wolters Afdelingshoofd compositie aan het Conservatorium in Birmingham.

Michael Wolters componeerde

     2 opera’s

- The Voyage, opera van 12 minuten voor mezzosopraan, 11 blokfluiten en contrabas, mei 2012; absurdistisch mooi;

     1 radio-opera

- Kathryn und Peter durchqueren die Antarktis, radioopera voor twee blokfluiten

     5 muziektheaterweken

     4 orkestwerken

     9 werken voor groot ensemble

     23 kamermuziekwerken

- Antartica duet voor 2 blokfluiten, 2003, met microtonaliteit

- Deutsche Volksweisen, maart 2010, voor blokfluit, klarinet, saxofoon, trombone, elektrische gitaar, basgitaar, slagwerk, piano en viool

- Danserye, januari 2013, 13 "Dansen" voor dansers, blokfluit, klarinet, gitaar en viool, dansproject ontwikkeld met Sebastian Matthias, ontwikkeld vanuit “Musyck Boexken Danserye” van Tilman Susato, 1551

     1 orgelwerk

     1 harpwerk

     1 accordeonwerk

     2 werken voor slagwerk en electronica

     1 pianowerk

     9 vocale werken

7 Shakespeare Songs voor zangstem en blokfluiten

     1 elektronisch werk

www.wolters.co.uk